Column nummer 5, van Koen-Machiel van de Wetering (zietekst), als reactie op het boekje Looking down (onderdeel van De verte voorbij):
5 tips voor een veilige beeldbeleving
Soms krijg je beelden onder ogen waarvan je meteen weet: foute boel. Beelden die je hartstochtelijk doen verlangen naar iets vermetels, iets gedurfds, iets overmoedigs. Beelden die je laten dromen. Beelden die je doen geloven dat je eigenlijk iets of iemand anders zou willen zijn.
En als je dan op een miezerige zaterdagmiddag kreunend in de file staat voor de Meubelboulevard, samen met miljoenen andere Vinex-stakkers, dan verschijnen die beelden opeens op je netvlies en kun je het niet meer aan. Je vlucht uit je auto, laat vrouw, kind en keukencatalogus verbijsterd achter en rent naar het eerste de beste vliegveld. Daar gris je een ticket uit iemands handen, het dondert niet waarheen. Als het er maar ruig, ongerept en gevaarlijk is. En zo kom je, moederziel alleen, terecht op een plek die je zo goed kent van die beelden. Ja, daar ben je dan.
Ik weet: voor veel mensen is het uitermate lastig om zich tegen dit soort gevoelens te wapenen. En dus adviseer ik met klem: ga met beleid met beelden om! Laat je het hoofd niet op hol brengen, bezint eer ge begint. Want voor je het weet hap je stof in een woestijn of verbrand je je kop op een steppe. En daar zit niemand op te wachten.
Derhalve, attentie graag: 5 tips voor een veilige beeldbeleving!
Samengevat: blijf thuis, op de bank of in bed. Laat je niet gek maken door de verleidelijke beelden uit het boekje LOOKING DOWN. Fascinerende plaatjes, zeker, de moeite waard. En er is ook niks mis mee om er een avondje bij weg te dromen en Boer Zoekt Vrouw een keertje over te slaan. Maar laat die beelden vooral voor wat ze zijn: zinsbegoochelend. Geen andere ik die je na moet streven.
Krijg je het toch even te kwaad, spring dan in een slootje om af te koelen. Of rij naar een bos in de nabije omgeving en kies zo’n fijne wandelroute uit van Staatsbosbeheer. Volg de witte, gele of rode paaltjes, afhankelijk van de dosis kriebels in je buik die getemperd moet worden. Volg die handige paaltjes, één voor één, en weet zeker dat je weer veilig thuis zult komen. Maar vergeet niet je telefoon mee te nemen, voor het geval dat. Want een ongeluk zit in een klein hoekje. En niemand wijst je de weg terug, als je te lang bent weggedroomd bij dat kleine boekje.
Bestel: LOOKING DOWN of de gehele cassette DE VERTE VOORBIJ in de bookshop
Column reactie nummer 4, van Koen-Machiel van de Wetering (zietekst), op het boekje Looking up (onderdeel van De verte voorbij):
Het oog
Als je iets wilt weten, kun je het gerust aan me vragen. Ik zal je helpen zoeken, ik zoek voor jou. En als je nog niet precies weet wat je wilt weten, dan zal ik je helpen je vraag helder te krijgen. Andere mensen zoeken namelijk ook weet je, en ik heb al heel veel antwoorden voor hen gevonden.
Ik kan je de weg wijzen als je ergens bent waar je nog nooit bent geweest. Ik help je reizen. Ik laat je zien hoe het eruitziet aan de andere kant van de wereld, en ik kan je vertellen hoe duur het is om daar te komen.
Ik help je mensen vinden, planten, dieren. Auto’s en koelkasten. Musici en rozen. Je hoeft alleen maar door mij heen te kijken. Vergeet die andere ramen, die zijn niet goed. Kijk alleen door mij.
Ik beloof je dat ik je met alles zal helpen, dat ik je gelukkig zal maken. Hoe vaak je ook iets aan me zult vragen, ik zal altijd antwoord geven. Altijd en overal. Hoe je je ook voelt.
Beloof je dat je alleen door mij zult kijken? Die andere ramen geven niet zo’n goede antwoorden als ik, iedereen weet dat. Het enige wat ik je vraag, is dat je niet te dicht bij me komt. Probeer niet te zien wie ik ben.
Ik ben groot, erg groot, en als je me zou zien zou je daarvan in de war kunnen raken. Het is moeilijk te bevatten voor een mens waarom ik ben zoals ik ben. En ik wil niet dat je daar verdrietig van wordt.
Kijk maar gewoon door me heen, niet achter me. Dat is het beste voor ons allemaal. Beloof je dat? Dan zullen we een goede tijd hebben samen.
Sorry, wat zeg je? Vind je het ongemakkelijk dat ik jou wel kan zien, maar jij mij niet? Dat snap ik best. Ik begrijp dat je je soms benauwd kunt voelen, dat het een beetje broeierig is daar beneden. Maar dat geeft niks, dat hoort erbij. Nog een paar jaartjes en dan gaat dat gevoel vanzelf wel over.
Vertrouw me maar, ik weet dat soort dingen. Ik weet wie je bent. Ik kan je heel goed zien. En ik weet precies wat je nu gaat doen.
Bestel: LOOKING UP of de gehele cassette DE VERTE VOORBIJ in de bookshop
